การวิเคราะห์และคำอธิบายของฝ่ายจัดการ · 2025
หัวข้อในหมวดนี้4 หัวข้อ
- ภาพรวมของการดำเนินงาน1 รายการ
- ผลการดำเนินงานและฐานะการเงิน3 รายการ
- การออกตราสารหนี้ที่มีข้อกำหนดอัตราส่วนทางการเงิน1 รายการ
- ปัจจัยที่อาจมีผลต่อฐานะการเงิน2 รายการ
ภาพรวมของการดำเนินงาน
ภาพรวมของการดำเนินงาน
ในปี 2568 แม้ว่าบริษัทยังคงเผชิญความท้าทายจากภาวะเศรษฐกิจโลกและระดับสินค้าคงคลังของลูกค้าหลักที่ยังอยู่ในเกณฑ์สูงจากช่วงก่อนหน้าส่งผลให้คำสั่งซื้อในบางช่วงยังไม่กลับเข้าสู่ระดับปกติอย่างไรก็ตามปัจจัยดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของวัฏจักรการบริหารจัดการสินค้าคงคลังของคู่ค้า และเริ่มเห็นสัญญาณการฟื้นตัวของคำสั่งซื้อในบางตลาด ซึ่งคาดว่าจะสนับสนุนการเติบโตของบริษัทในระยะถัดไป ทั้งนี้ แนวโน้มความนิยมของอาหารไทยในตลาดโลกยังคงเติบโตอย่างต่อเนื่องซึ่งเป็นปัจจัยสนับสนุนสำคัญต่ออุตสาหกรรมอาหารไทยโดยบริษัทมีผลิตภัณฑ์หลากหลายกว่า 800 SKU ภายใต้ 3 ตราสินค้าหลัก โดยกลุ่มผลิตภัณฑ์ซอสปรุงรสและน้ำจิ้มซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์หลักคิดเป็นสัดส่วนกว่าร้อยละ 90 ของรายได้จากการขายสินค้า และสามารถสร้างอัตรากำไรขั้นต้นในระดับที่ดีประกอบกับการมีเครือข่ายการจัดจำหน่ายผ่านผู้จัดจำหน่ายในกว่า 70 ประเทศ ครอบคลุมการจำหน่ายสินค้าในกว่า 80 ประเทศทั่วโลก รวมถึงการวางจำหน่ายสินค้าในช่องทางโมเดิร์นเทรดมากกว่า 30,000 ร้านค้า ทั้งนี้ บริษัทยังคงดำเนินกลยุทธ์การตลาดเชิงรุกเพื่อเสริมสร้างการรับรู้ตราสินค้า ควบคู่กับการรักษาและขยายฐานลูกค้าอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่สนับสนุนการเติบโตของบริษัทในตลาดโลกในระยะยาว
ในด้านกลยุทธ์การตลาด บริษัทมุ่งเน้นการต่อยอดความร่วมมือกับตัวแทนจำหน่าย (Distributor) ที่มีศักยภาพในแต่ละประเทศ เพื่อขยายตลาดและสร้างเครือข่ายที่แข็งแกร่งสำหรับการรักษาความสัมพันธ์ระยะยาวกับลูกค้าและพันธมิตรทางธุรกิจควบคู่ไปกับการเพิ่มการเข้าถึงผู้บริโภคผ่านการเข้าร่วมนิทรรศการอาหาร (Food Fair) ในระดับนานาชาติ และการร่วมดำเนินกิจกรรมทางการตลาดกับพันธมิตรทางธุรกิจ เพื่อสร้างการรับรู้ตราสินค้าและกระตุ้นความสนใจจากผู้บริโภคโดยตรง นอกจากนี้บริษัทได้เพิ่มการสื่อสารการตลาดไปยังกลุ่มผู้บริโภคปลายทาง (End Consumer) มากขึ้น ผ่านช่องทางดิจิทัลและโซเชียลมีเดีย เพื่อให้สามารถเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพ รวมถึงการดำเนินกิจกรรมประชาสัมพันธ์และการทำการตลาดร่วมกับสื่อบันเทิง เช่น การนำผลิตภัณฑ์ของบริษัทไปปรากฏในซีรีส์ต่างประเทศ เพื่อช่วยเสริมสร้างการรับรู้ตราสินค้าในวงกว้างและเชื่อมโยงกับวัฒนธรรมการบริโภคของผู้บริโภคในตลาดสากล กลยุทธ์ดังกล่าวยังสอดคล้องกับแนวทาง Soft Power และ Mega Trend ของอาหารไทย ซึ่งช่วยส่งเสริมให้ผลิตภัณฑ์ของบริษัทได้รับความนิยมเพิ่มขึ้น พร้อมยกระดับคุณค่าและสร้างความแตกต่างให้กับตราสินค้าของบริษัทในตลาดโลก
อีกทั้ง บริษัทให้ความสำคัญกับการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตอย่างต่อเนื่องและการรักษามาตรฐานการผลิตในระดับสากล โดยนำเทคโนโลยีที่เหมาะสมมาใช้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงานรวมถึงการปรับเปลี่ยนสายการผลิตให้สอดคล้องกับความต้องการของผู้บริโภคและแนวโน้มของตลาด บริษัทได้เริ่มใช้งานระบบบริหารจัดการทรัพยากรองค์กร (Enterprise Resource Planning: ERP) ตั้งแต่ปี 2566 เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการวางแผนการผลิตและการบริหารจัดการห่วงโซ่อุปทานซึ่งช่วยสนับสนุนการเพิ่มผลผลิตและการบริหารต้นทุนได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้บริษัทได้เปิดสายการผลิตผลิตภัณฑ์ซอสปรุงรสเพิ่มเติมที่โรงงานในนิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ จังหวัดระยอง ตั้งแต่ไตรมาสที่ 2 ของปี 2568 และปรับปรุงสายการผลิตเดิม ส่งผลให้กำลังการผลิตของโรงงานดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็น 24,661 ตันต่อปี ซึ่งช่วยเพิ่มศักยภาพในการผลิต รองรับการขยายตลาดในอนาคต และเพิ่มความยืดหยุ่นในการวางแผนการผลิตให้สามารถตอบสนองต่อความต้องการของลูกค้าในตลาดต่างประเทศได้อย่างมีประสิทธิภาพ
บริษัทให้ความสำคัญกับการควบคุมคุณภาพวัตถุดิบและการลดความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบหลัก ได้แก่ พริกดอง โดยได้ย้ายสายการผลิตและการจัดเก็บพริกดองไปยังโรงงานในจังหวัดพิษณุโลกเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตและยกระดับมาตรฐานสุขอนามัยของห่วงโซ่การผลิต มาตรการดังกล่าวช่วยรักษาคุณภาพผลิตภัณฑ์ให้เป็นไปตามมาตรฐานสากล เสริมสร้างความเชื่อมั่นของผู้บริโภค และเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตราสินค้าของบริษัท นอกจากนี้บริษัทได้ปรับกลยุทธ์การจัดซื้อวัตถุดิบประเภทน้ำตาลซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญในกระบวนการผลิต โดยลดระยะเวลาของสัญญาซื้อน้ำตาลล่วงหน้าลง เพื่อเพิ่มความคล่องตัวและลดผลกระทบจากความไม่แน่นอนของราคา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการบริหารความเสี่ยงด้านต้นทุนและรองรับความผันผวนของราคาวัตถุดิบ ทั้งนี้บริษัทมีมาตรการบริหารจัดการห่วงโซ่อุปทานที่มีประสิทธิภาพ เพื่อให้สามารถจัดหาวัตถุดิบได้อย่างต่อเนื่องโดยไม่ส่งผลกระทบต่อกระบวนการผลิต พร้อมทั้งรักษามาตรฐานคุณภาพของผลิตภัณฑ์ให้เป็นไปตามข้อกำหนดที่กำหนดไว้นอกจากนี้บริษัทยังคงมุ่งมั่นพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่อย่างต่อเนื่องเพื่อเพิ่มความหลากหลายของสินค้าควบคู่ไปกับการพัฒนาศักยภาพของบุคลากรผ่านการจัดอบรมและเสริมสร้างทักษะที่จำเป็น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานของพนักงานในแต่ละสายงาน
บริษัทมุ่งเน้นการต่อยอดผลิตภัณฑ์ซอสปรุงรสและน้ำจิ้มซึ่งเป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์หลักที่บริษัทมีความเชี่ยวชาญและเป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์ที่ได้รับความนิยมจากผู้บริโภคมาอย่างต่อเนื่อง โดยการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์อย่างต่อเนื่องเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิต การบริหารจัดการห่วงโซ่อุปทานให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด และการกำหนดกลยุทธ์ทางการตลาดเพื่อขยายฐานลูกค้าหลักในทวีปยุโรป เอเซีย ออสเตรเลีย และทวีปอเมริกา และการขยายฐานลูกค้าไปยังภูมิภาคอื่นๆ อีกทั้งยังให้ความสำคัญในการสร้างความหลากหลายในกลุ่มผลิตภัณฑ์อื่นๆ เพื่อเป็นทางเลือกให้กับผู้บริโภค และรองรับการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของผู้บริโภคที่ใส่ใจเรื่องสุขภาพ (Wellbeing) และแสวงหาประสบการณ์ด้านรสชาติใหม่ๆ (Experiences) ดังนั้น จากผลการดำเนินงานที่ผ่านมา สะท้อนให้เห็นว่าสินค้าของบริษัทได้รับการตอบรับจากผู้บริโภคอย่างต่อเนื่อง โดยบริษัทสามารถขยายตลาดครอบคลุมหลายภูมิภาคทั่วโลกทั้งในทวีปยุโรปซึ่งเป็นตลาดหลักรวมถึงการขยายตลาดไปยังทวีปอเมริกา เช่น ประเทศสหรัฐอเมริกา เม็กซิโก และแคนาดา ตลอดจนภูมิภาคอื่น ๆ ตามกลยุทธ์ทางการตลาดที่บริษัทวางไว้ และมาตรฐานระดับสากล ทำให้เกิดความเชื่อมั่นของผู้บริโภคในการเลือกซื้อสินค้าและได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่องบริษัทยังมีนโยบายในการลดความเสี่ยงของการพึ่งพิงเศรษฐกิจของประเทศในทวีปยุโรปเพียงอย่างเดียว โดยการตั้งเป้าหมายที่จะสร้างฐานลูกค้าในทวีปอื่นๆ ด้วย โดยในปี 2568 บริษัทมีรายได้จากการขายสินค้าไปยังทวีปยุโรปเท่ากับ 1,737.03 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 80.71 ของยอดขายรวม ลดลงร้อยละ 11.03 เมื่อเปรียบเทียบกับรายได้จากการขายสินค้าไปยังทวีปยุโรป จำนวน 1,952.47 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 78.76 ของยอดขายรวมในปี 2567 และรายได้จากการขายสินค้าไปยังทวีปออสเตรเลียและโอเชียเนีย เท่ากับ 146.91 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 6.83 ของยอดขายรวม ซึ่งลดลงร้อยละ 20.47 เมื่อเทียบกับรายได้จากการขายสินค้าไปยังทวีปออสเตรเลียและโอเชียเนียในปี 2567 ซึ่งเป็นผลมาจากภาวะเศรษฐกิจโลกที่ชะลอตัวประกอบกับระดับสินค้าคงคลังของลูกค้าในบางตลาดที่ยังอยู่ในเกณฑ์สูง (Overstock) จากช่วงก่อนหน้าส่งผลให้ลูกค้ายังไม่เข้าสู่รอบการสั่งซื้อสินค้าใหม่ตามปกติในช่วงเวลาดังกล่าว อย่างไรก็ดี บริษัทมีแผนในการกระตุ้นยอดขายผ่านกลยุทธ์การตลาดที่เหมาะสม เพื่อสร้างความแข็งแกร่งให้กับตราสินค้าและกระตุ้นการเติบโตในระยะยาว ทั้งนี้ ในปี 2568 บริษัทยังสามารถสร้างยอดขายสินค้าไปยังทวีปอเมริกา และประเทศอื่นๆ นอกเหนือจากทวีปยุโรปและทวีปออสเตรเลียและโอเชียเนีย รวมเท่ากับ 265.49 ล้านบาท หรือร้อยละ 12.34 ของยอดขายรวม ลดลงจาก 338.34 ล้านบาท หรือร้อยละ 13.65 ของยอดขายรวมในปี 2567
บริษัทเพิ่มความแข็งแกร่งของตราสินค้าและการรับรู้ของตราสินค้าผ่านงานแสดงสินค้า (Trade Fair) และนิทรรศการอาหาร (Food Fair) ในประเทศต่างๆ อีกทั้งยังเน้นการนำเสนอผลิตภัณฑ์ผ่านช่องทางการตลาดผ่านสื่อดิจิทัล (Digital Marketing) ในแต่ละกลุ่มประเทศเป้าหมาย และการมุ่งวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ เพื่อตอบสนองต่อความต้องการของผู้บริโภคและพฤติกรรมการบริโภคที่เปลี่ยนแปลง ทำให้ปัจจุบันบริษัทมีสินค้ากว่า 800 SKU ที่ขายไปทั่วโลก บริษัทยังคงเน้นกลยุทธ์การทำการตลาดร่วมกับผู้จัดจำหน่ายของบริษัทเพื่อเป็นการรักษาฐานลูกค้าเดิม การเพิ่มช่องทางการจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของบริษัทให้ครอบคลุม และเข้าถึงกลุ่มลูกค้ารายใหม่ที่มีความภักดีสูง (Royalty) กับตราสินค้าของบริษัทไม่ว่าจะเป็นลูกค้าในแถบเอเชีย นิวซีแลนด์ ออสเตรเลีย และกลุ่มลูกค้าในแถบยุโรปตะวันออก อีกทั้งบริษัทยังมุ่งเน้นการควบคุมต้นทุนการผลิตทั้งจากการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต การสรรหาผู้จำหน่ายรายใหม่ที่ให้ต้นทุนต่ำกว่าเดิม และการพัฒนาสูตรการผลิตโดยใช้วัตถุดิบใหม่ที่มีต้นทุนต่ำกว่าวัตถุดิบเดิม การเพิ่มกระบวนการผลิตวัตถุดิบบางประเภทที่สามารถลดต้นทุนต่อหน่วย แต่ยังคงรักษารสชาติและคุณภาพของผลิตภัณฑ์ตามมาตรฐานของบริษัท
บริษัทมีฐานการผลิตสินค้าหลักในกลุ่มซอสปรุงรสและน้ำจิ้มที่โรงงานในนิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ จังหวัดระยอง ซึ่งเดิมมีกำลังการผลิต 16,928 ตันต่อปี ทั้งนี้ ภายหลังการเปิดสายการผลิตซอสปรุงรสเพิ่มเติมในไตรมาสที่ 2 ของปี 2568 และปรับปรุงสายการผลิตเดิม ส่งผลให้กำลังการผลิตรวมเพิ่มขึ้นเป็น 24,661 ตันต่อปี ในปี 2568 โรงงานดังกล่าวมีการผลิตสินค้าในกลุ่มผลิตภัณฑ์ซอสปรุงรสและน้ำจิ้มจำนวน 16,489 ตัน คิดเป็นร้อยละ 66.86 ของกำลังการผลิต ซึ่งลดลงเมื่อเปรียบเทียบกับการผลิตสินค้าในกลุ่มดังกล่าวจำนวน 18,161 ตัน คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 107.28 ของกำลังการผลิตเดิมในปี 2567 อย่างไรก็ดี การเปิดสายการผลิตซอสปรุงรสและน้ำจิ้มเพิ่มเติมในไตรมาสที่ 2 ของปี 2568 ประกอบกับความพร้อมด้านเครื่องจักร อุปกรณ์ และระบบการผลิตที่มีประสิทธิภาพซึ่งสามารถรองรับการปรับเปลี่ยนสายการผลิตให้สอดคล้องกับความต้องการของผู้บริโภค จะช่วยสนับสนุนการเติบโตของยอดขายของบริษัทในอนาคต
นอกจากนี้ บริษัทยังมีฐานการผลิตกลุ่มผลิตภัณฑ์ซอสปรุงรสและน้ำจิ้ม ที่โรงงานที่ตั้งอยู่ที่นิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง สามารถรองรับกำลังการผลิตกลุ่มผลิตภัณฑ์ดังกล่าวเท่ากับ 6,064 ตันต่อปี และในปี 2568 มีการผลิตกลุ่มผลิตภัณฑ์ซอสปรุงรสและน้ำจิ้มเท่ากับ 4,010 ตัน คิดเป็นร้อยละ 66.12 ของกำลังการผลิต และบริษัทยังมีสายการผลิตกลุ่มผลิตภัณฑ์เครื่องปรุงแกงและเครื่องประกอบอาหาร สามารถรองรับกำลังการผลิตรวม 3,135 ตันต่อปี และสายการผลิตกลุ่มผลิตภัณฑ์อาหารสำเร็จรูปพร้อมรับประทาน สามารถรองรับกำลังการผลิตรวม 712 ตันต่อปี ในปี 2568 บริษัทมีการผลิตกลุ่มผลิตภัณฑ์เครื่องปรุงแกงและเครื่องประกอบอาหารอยู่ที่ร้อยละ 15.44 และผลิตภัณฑ์อาหารสำเร็จรูปพร้อมรับประทานอยู่ที่ร้อยละ 22.36 ของกำลังการผลิตของโรงงานดังกล่าวตามลำดับ กระบวนการผลิตที่มีประสิทธิภาพของโรงงงานทั้ง 2 แห่ง เป็นปัจจัยหลักที่สนับสนุนการขยายตลาด และกำลังการผลิตในปัจจุบันเพียงพอกับการเติบโตตามแผนงานที่บริษัทวางเป้าหมายไว้
เนื่องจากฐานลูกค้าหลักของบริษัทเป็นลูกค้าในต่างประเทศ ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ โดยเฉพาะในทวีปยุโรปและภูมิภาคอื่น ๆ อาจส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัท อย่างไรก็ตามบริษัทมีนโยบายกำหนดราคาสินค้าส่วนใหญ่เป็นสกุลเงินบาท เพื่อลดความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน ในปี 2568 บริษัทมีสัดส่วนรายได้ที่เป็นสกุลเงินตราต่างประเทศ ได้แก่ สกุลเงินยูโรและสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐ รวมร้อยละ 31.64 ขณะที่รายได้ที่เป็นสกุลเงินบาทคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 68.36 ซึ่งเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 65.86 ในปี 2567 แม้ว่ายอดขายส่วนใหญ่ของบริษัทจะมาจากตลาดยุโรป แต่บริษัทยังคงสามารถกำหนดราคาสินค้าเป็นสกุลเงินบาทได้ในสัดส่วนที่สูงกว่าเงินตราต่างประเทศ ทั้งนี้ ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนที่ค่อนข้างสูง ในปี 2568 ส่งผลให้บริษัทมีผลขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนจำนวน 0.41 ล้านบาท และบริษัทยังคงมีเป้าหมายที่จะรักษาสัดส่วนรายได้ที่เป็นสกุลเงินบาทให้สูงกว่าเงินตราต่างประเทศต่อไปในอนาคต
บริษัทได้รับบัตรส่งเสริมการลงทุนจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (BOI) สำหรับโรงงานที่นิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ จังหวัดระยอง ในสายการผลิตผลิตภัณฑ์ซอสปรุงรสและน้ำจิ้ม รวมจำนวน 2 ฉบับ ได้แก่ บัตรส่งเสริมเลขที่ 59-1167-0-00-3-0 ซึ่งแม้จะหมดอายุเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2567 แต่บริษัทยังคงได้รับสิทธิประโยชน์ในการลดหย่อนภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิจากการลงทุนในอัตราร้อยละ 50 ของอัตราปกติ เป็นระยะเวลา 5 ปี ตั้งแต่วันที่ 11 ธันวาคม 2567 ถึงวันที่ 10 ธันวาคม 2572 และบัตรส่งเสริมเลขที่ 67-0766-2-00-1-0 สำหรับกิจการผลิตหรือถนอมอาหาร เครื่องดื่ม วัตถุเจือปนอาหาร (Food Additive) สิ่งปรุงแต่งอาหาร (Food Ingredient) หรือผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร (Dietary Supplement) โดยบริษัทได้รับสิทธิยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิจากกิจการที่ได้รับการส่งเสริมเป็นระยะเวลา 6 ปี นับตั้งแต่วันที่ 3 เมษายน 2568 ถึง 2 เมษายน 2574
สำหรับโรงงานที่นิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง บริษัทได้รับบัตรส่งเสริมการลงทุนจำนวน 1 ฉบับ ตามบัตรส่งเสริมเลขที่ 62-0673-1-00-1-0 สำหรับกิจการผลิตหรือถนอมอาหาร เครื่องดื่ม วัตถุเจือปนอาหาร (Food Additive) สิ่งปรุงแต่งอาหาร (Food Ingredient) โดยใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัย ในสายการผลิตผลิตภัณฑ์เครื่องปรุงแกงและเครื่องประกอบอาหาร โดยบริษัทได้รับสิทธิยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิจากกิจการที่ได้รับการส่งเสริมเป็นระยะเวลา 6 ปี นับตั้งแต่วันที่ 7 มกราคม 2563 ถึง 6 มกราคม 2569
ทั้งนี้ ในปี 2568 บริษัทได้รับสิทธิประโยชน์จากบัตรส่งเสริมการลงทุนรวมทั้งสิ้น 3 ฉบับ ส่งผลให้บริษัทมีค่าใช้จ่ายภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับรายได้ที่ไม่ได้รับสิทธิประโยชน์จาก BOI จำนวน 59.50 ล้านบาท อุตสาหกรรมสิ่งปรุงรสอาหารมีการแข่งขันจากผู้ผลิตจำนวนมากราย ทั้งจากในประเทศและต่างประเทศที่มีตลาดส่งออกเดียวกับบริษัท อย่างไรก็ตาม ผู้บริหารของบริษัทประเมินว่า ถึงแม้จะมีผู้ประกอบการจำนวนมาก แต่เนื่องจากกลุ่มลูกค้าหลักของบริษัทนั้น ได้แก่ ลูกค้าในทวีปยุโรป ทวีปออสเตรเลีย และทวีปอเมริกา ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีระเบียบมาตรฐานที่สูง ผู้ประกอบการที่มุ่งเน้นผลิตสินค้าให้ได้ตามมาตรฐานที่เข้มงวดนั้นมีไม่มากราย ประกอบกับการที่บริษัทมีการพัฒนาสินค้าและช่องทางการจัดจำหน่ายอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้บริษัทยังคงสามารถรักษาความสามารถในการแข่งขันไว้ได้ นอกจากนี้ แผนการขยายตลาดไปยังประเทศอื่นๆ ทั้งในทวีปยุโรป และทวีปอื่นๆ จะเพิ่มรายได้ให้บริษัทอย่างต่อเนื่องในอนาคต โดยในปี 2568 ปริมาณการส่งออกโดยรวมของสิ่งปรุงรสอาหารของไทยมีมูลค่าเท่ากับ 35,477 ล้านบาท ลดลงจากปี 2567 ซึ่งเท่ากับ 37,264 ล้านบาท
ผลการดำเนินงานและฐานะการเงิน
ผลการดำเนินงานและความสามารถในการทำกำไร
รายได้รวมของบริษัทในปี 2568 เท่ากับ 2,160.61 ล้านบาท ลดลงร้อยละ 13.50 เมื่อเทียบกับรายได้รวมในปี 2567 เท่ากับ 2,497.85 ล้านบาท โดยการปรับตัวลดลงดังกล่าวมีสาเหตุหลักจากการบริหารจัดการสินค้าคงคลังของลูกค้าในต่างประเทศที่ยังอยู่ในระดับสูงจากช่วงก่อนหน้า ส่งผลให้ลูกค้าบางรายมีการชะลอคำสั่งซื้อสินค้าเพื่อปรับสมดุลระดับสินค้าคงคลัง (Destocking) ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ผลิตภัณฑ์ของบริษัทแบ่งออกเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ ผลิตภัณฑ์กลุ่มซอสปรุงรสและน้ำจิ้มต่างๆ ผลิตภัณฑ์กลุ่มเครื่องปรุงแกงและเครื่องประกอบอาหาร ผลิตภัณฑ์อาหารสำเร็จรูปพร้อมรับประทาน และผลิตภัณฑ์อาหารกึ่งสำเร็จรูปและสำเร็จรูปอื่นๆ โดยทั้งสี่กลุ่มนี้มีรายได้จากการขายรวมกันในปี 2568 เท่ากับ 2,152.07 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 99.60 ของรายได้รวม
กลุ่มผลิตภัณฑ์ซอสปรุงรสและน้ำจิ้มเป็นกลุ่มสินค้าหลักของบริษัท มียอดขายเท่ากับ 1,934.46 ล้านบาท ลดลงร้อยละ 13.16 เมื่อเปรียบเทียบกับปี 2567 กลุ่มผลิตภัณฑ์อันดับรองของบริษัท ได้แก่ เครื่องปรุงแกงและเครื่องประกอบอาหาร ซึ่งมียอดขายเท่ากับ 118.02 ล้านบาท ลดลงร้อยละ 14.00 เมื่อเปรียบเทียบกับปี 2567 และผลิตภัณฑ์อาหารสำเร็จรูปพร้อมรับประทาน รวมถึงกลุ่มผลิตภัณฑ์อาหารกึ่งสำเร็จรูปและสำเร็จรูปอื่นๆ มียอดขายเท่ากับ 99.59 ล้านบาท ลดลงร้อยละ 12.74 เมื่อเปรียบเทียบกับปี 2567 อย่างไรก็ดี บริษัทมีแผนการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์กลุ่มต่างๆ อย่างต่อเนื่อง และการตลาดที่จะนำเสนอสินค้าจากกลุ่มผลิตภัณฑ์อื่นๆ เพิ่มเติมควบคู่กับกลุ่มผลิตภัณฑ์ซอสปรุงรสและน้ำจิ้มซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์หลักของบริษัท เพื่อสร้างความหลากหลายของสินค้าให้กับผู้บริโภค
กลยุทธ์ของบริษัทมุ่งเน้นในการพัฒนาผลิตภัณฑ์กลุ่มหลัก ได้แก่ ผลิตภัณฑ์กลุ่มซอสปรุงรสและน้ำจิ้ม และผลิตภัณฑ์กลุ่มเครื่องปรุงแกงและเครื่องประกอบอาหาร สำหรับสินค้ากลุ่มอาหารสำเร็จรูปและอาหารกึ่งสำเร็จรูป บริษัทมีนโยบายที่จะคงไว้เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับลูกค้าในการเลือกซื้อสินค้าที่ครบถ้วนในการประกอบอาหาร นอกจากนี้บริษัทยังคงเป้าหมายในการหาผู้จัดจำหน่ายรายใหม่ๆ เพื่อเพิ่มช่องทางการจำหน่ายสินค้าโดยการร่วมงานแสดงสินค้าระหว่างประเทศอย่างต่อเนื่องและการเข้าถึงกลุ่มผู้บริโภคเป้าหมายผ่านการเข้าร่วมนิทรรศการอาหาร (Food Fair) และการร่วมดำเนินแคมเปญกับพันธมิตรทางธุรกิจ ทั้งนี้ ตลาดส่งออกที่สำคัญของสินค้าสิ่งปรุงรสอาหารของประเทศไทย คือ สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์ และเนเธอร์แลนด์ ซึ่งปัจจุบันบริษัทยังมีการส่งออกไปยังประเทศดังกล่าวไม่มากเมื่อเปรียบเทียบกับคู่แข่งขัน ปัจจัยหนึ่งที่สนับสนุนการเติบโตของรายได้ คือ การที่ปัจจุบันโรงงานที่นิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้สามารถรองรับการผลิตในสินค้ากลุ่มหลักได้ถึง 24,661 ตันต่อปี และความยืดหยุ่นในการขยายกำลังการผลิตโดยการเพิ่มจำนวนชั่วโมงหรือรอบการผลิตต่อวัน เพื่อให้สอดคล้องกับคำสั่งซื้อของลูกค้าและจำนวนลูกค้าของบริษัทที่เพิ่มขึ้นอย่างสม่ำเสมอ จึงทำให้แนวโน้มรายได้จากการขายของบริษัทสามารถเติบโตได้อย่างต่อเนื่อง
ในปี 2568 สินค้ากลุ่มหลักของบริษัทส่วนใหญ่ผลิตที่โรงงานที่นิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ จังหวัดระยอง มีการการผลิตในสัดส่วนร้อยละ 70.79 ของกำลังการผลิตใหม่ซึ่งรวมสายการผลิตใหม่ที่เริ่มดำเนินงานเชิงพาณิชย์ตั้งแต่ไตรมาส 2 ปี 2568 และการควบรวมสายการผลิตในไตรมาส 3 ปี 2568 ในขณะที่กำลังการผลิตกลุ่มผลิตภัณฑ์ดังกล่าวในปี 2567 เท่ากับสัดส่วนร้อยละ 107.28 ของกำลังการผลิตเดิม สัดส่วนต้นทุนคงที่ต่อหน่วยเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปี 2567 สืบเนื่องมาจากการเปิดสายการผลิตใหม่ทำให้บริษัทมีค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานและค่าเสื่อมราคาของเครื่องจักรเพิ่มขึ้น ในขณะที่กำลังการผลิตใหม่ยังไม่ได้ถูกใช้เต็มประสิทธิภาพในช่วงเริ่มต้น อย่างไรก็ดี อัตรากำไรขั้นต้นของบริษัทในปี 2568 เท่ากับร้อยละ 44.48 ลดลงจากร้อยละ 47.85 ในปี 2567 ทั้งนี้ โรงงานดังกล่าวเป็นปัจจัยสนับสนุนให้บริษัทสามารถผลิตสินค้าที่ได้มาตรฐาน และควบคุมต้นทุนการผลิตได้ดีขึ้น ประกอบกับการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต การสรรหาผู้จำหน่ายรายใหม่ที่ให้ต้นทุนต่ำกว่าเดิม การเพิ่มกำลังการผลิตพริกดองซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักของบริษัท และการพัฒนาสูตรการผลิตโดยใช้วัตถุดิบใหม่ที่มีต้นทุนต่ำกว่าวัตถุดิบเดิมแต่ยังคงรักษารสชาติและคุณภาพของผลิตภัณฑ์ตามมาตรฐานของบริษัท จะสนับสนุนให้บริษัทสามารถรักษาระดับต้นทุนที่เหมาะสมและยังคงมาตรฐานของสินค้าภายใต้ตราสินค้าของบริษัทไว้ได้
ต้นทุนในการจัดจำหน่ายในปี 2568 คิดเป็นร้อยละ 7.21 ของรายได้จากการขายสินค้า เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 5.43 ในปี 2567 โดยการเพิ่มขึ้นดังกล่าวมีสาเหตุหลักจากการใช้งบประมาณด้านการประชาสัมพันธ์และกิจกรรมทางการตลาดที่หลากหลายมากขึ้น เพื่อขยายการเข้าถึงกลุ่มผู้บริโภคในตลาดต่างประเทศ ทั้งนี้ บริษัทได้ดำเนินกิจกรรมทางการตลาดผ่านช่องทางสื่อดิจิทัลและสื่อบันเทิงมากขึ้น เช่น การสอดแทรกผลิตภัณฑ์ในสื่อบันเทิงและซีรีส์ (Brand Integration) ซึ่งเป็นช่องทางที่ช่วยยกระดับภาพลักษณ์ของแบรนด์และกระตุ้นความสนใจของผู้บริโภคในวงกว้าง นอกจากนี้บริษัทยังดำเนินกิจกรรมทางการตลาดอย่างต่อเนื่องผ่านการเข้าร่วมงานแสดงสินค้าและนิทรรศการอาหาร (Food Fair) ระดับนานาชาติ รวมถึงการร่วมมือกับพันธมิตรทางธุรกิจในการจัดกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการปรุงอาหารและเครื่องปรุง เพื่อเสริมสร้างการรับรู้ตราสินค้าและสนับสนุนการขยายฐานผู้บริโภคในระยะยาว
ค่าใช้จ่ายในการบริหารในปี 2568 เท่ากับ 234.22 ล้านบาท ซึ่งเพิ่มขึ้นร้อยละ 5.32 จาก 222.40 ล้านบาท ในปี 2567 โดยการเพิ่มขึ้นดังกล่าวมีสาเหตุหลักมาจากการรับรู้ค่าเสื่อมราคาของสายการผลิตใหม่ที่เริ่มดำเนินงานเชิงพาณิชย์ในช่วงไตรมาส 2 ของปี 2568 ทั้งนี้ เนื่องจากในช่วงเริ่มต้นของการดำเนินงาน บริษัทยังใช้กำลังการผลิตไม่เต็มประสิทธิภาพ ค่าเสื่อมราคาในส่วนของกำลังการผลิตที่ยังไม่ได้ถูกใช้งาน (Idle Capacity) จึงต้องถูกบันทึกเป็นค่าใช้จ่ายในการบริหารแทนที่จะนำไปรวมเป็นต้นทุนผลิตสินค้า เพื่อให้ต้นทุนสินค้าของบริษัทสะท้อนความเป็นจริงมากที่สุด ประกอบกับบริษัทมีค่าใช้จ่ายด้านระบบสารสนเทศที่เพิ่มขึ้นเพื่อยกระดับประสิทธิภาพการทำงานให้พร้อมรองรับการขยายตัวขององค์กร
ขาดทุนจากการปรับมูลค่ายุติธรรมสินทรัพย์และหนี้สินทางการเงิน จำนวน 8.24 ล้านบาท มีสาเหตุมาจากผลขาดทุนจากการปรับมูลค่าเงินลงทุนในตราสารทุน จากปัจจัยดังกล่าวทำให้อัตรากำไรจากการดำเนินงานของบริษัทเท่ากับร้อยละ 26.40 ในปี 2568 ลดลงจากร้อยละ 33.61 ในปี 2567 บริษัทจึงมีค่าใช้จ่ายภาษีเงินได้จำนวน 59.50 ล้านบาท ส่งผลให้อัตรากำไรสุทธิในปี 2568 เท่ากับร้อยละ 23.45 ซึ่งลดลงจากร้อยละ 31.66 ในปี 2567
อัตราผลตอบแทนผู้ถือหุ้นในปี 2568 เท่ากับร้อยละ 28.81 ลดลงจากร้อยละ 45.67 ในปี 2567 ซึ่งอัตราผลตอบแทนผู้ถือหุ้นของบริษัทอยู่ในระดับที่สูงกว่าบริษัทอื่นในอุตสาหกรรมเดียวกัน
สภาพคล่องและความเพียงพอของเงินทุน
บริษัทมีสภาพคล่องทั้งจากการบริหารลูกหนี้การค้าและเจ้าหนี้การค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพโดยบริษัทมีคู่ค้าทั้งในประเทศและต่างประเทศที่น่าเชื่อถือซึ่งชำระค่าสินค้าภายในระยะเวลาที่กำหนด และมีอำนาจในการต่อรองกับเจ้าหนี้มากขึ้นตามปริมาณการสั่งซื้อที่มากขึ้น จึงส่งผลให้ระยะเวลาในการชำระหนี้ให้เจ้าหนี้ใกล้เคียงกับระยะเวลาที่บริษัทได้รับชำระค่าสินค้าจากลูกค้า บริษัทจึงไม่มีความจำเป็นต้องสำรองเงินสดในปริมาณมาก สินทรัพย์ทางการเงินหมุนเวียนอื่นเพิ่มขึ้นจาก 46.03 ล้านบาท ในปี 2567 เป็น 77.79 ล้านบาท สำหรับเงินสดหรือรายการเทียบเท่าเงินสดในปี 2568 เท่ากับ 575.57 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจาก 384.79 ล้านบาท ในปี 2567 เนื่องจากผลการดำเนินงานระหว่างปี การจ่ายเงินสดเพื่อซื้อเงินลงทุนในตราสารหนี้ และการจ่ายเงินปันผลสำหรับผลประกอบการในปี 2567 – 2568 ในส่วนของหนี้สินรวมเพิ่มขึ้นจาก 298.35 ล้านบาท ในปี 2567 เป็น 312.77 ล้านบาท ในปี 2568 จากการเพิ่มขึ้นเจ้าหนี้การค้าและเจ้าหนี้อื่น และภาษีเงินได้นิติบุคคลค้างจ่ายที่เพิ่มขึ้น อัตราส่วนสภาพคล่องเพิ่มขึ้นจาก 3.37 เท่า ในปี 2567 เป็น 3.92 เท่า ในปี 2568 อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นเท่ากับ 0.17 เท่า ในปี 2568 ลดลงจาก 0.18 เท่า ในปี 2567 ความสามารถในการชำระดอกเบี้ยเท่ากับ 288.48 เท่า ในปี 2568 ลดลงจาก 416.53 เท่า ในปี 2567 เนื่องจากกำไรจากการดำเนินงานที่ลดลงในปี 2568
ความสามารถในการบริหารสินทรัพย์
สินทรัพย์รวมเท่ากับ 2,170.92 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจาก 1,957.36 ล้านบาท ในปี 2567 โดยในปี 2568 บริษัทมีสินทรัพย์ถาวรเท่ากับ 997.69 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจาก 994.12 ล้านบาท ในปี 2567 โดยสินทรัพย์ถาวรหลักประกอบด้วย โรงงานผลิตทั้ง 2 แห่ง และโรงงานพริกดองในจังหวัดพิษณุโลก ที่เป็นฐานการผลิตพริกดองซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักของบริษัท และในปี 2568 บริษัทยังมีการลงทุนเพื่อเพิ่มกำลังการผลิตโดยการเพิ่ม 1 สายการผลิต โดยระหว่างปี 2568 มีการจ่ายเงินสำหรับการลงทุนในสินทรัพย์ถาวรของทั้งบริษัทเป็นจำนวน 78.43 ล้านบาท
บริษัทมีสินทรัพย์ทางการเงินหมุนเวียนซึ่งเป็นเงินลงทุนในตราสารทุน เท่ากับ 77.79 ล้านบาท และในปี 2568 บริษัทมีผลขาดทุนจากการปรับมูลค่ายุติธรรมของเงินลงทุนในตราสารทุนรวม 8.24 ล้านบาท และการจ่ายเงินปันผลรวม 307.49 ล้านบาท ในปี 2568 ทำให้บริษัทมีเงินสดคงเหลือจำนวน 575.57 ล้านบาท เพื่อใช้เป็นทุนหมุนเวียน บริษัทมีสภาพคล่องและฐานะการเงินที่แข็งแกร่ง อัตราส่วนหมุนเวียนของลูกหนี้การค้าเฉลี่ยในปี 2568 เท่ากับ 12.78 และระยะเวลาการเก็บหนี้เฉลี่ย 28.17 วัน ซึ่งต่ำกว่าเครดิตเทอมสำหรับลูกค้าต่างประเทศที่ 0 - 60 วัน และลูกค้าภายในประเทศที่ 15 - 45 วัน บริษัทมีนโยบายการตั้งค่าเผื่อผลขาดทุนด้านเครดิตที่คาดว่าจะเกิดขึ้นสำหรับลูกหนี้การค้า โดยการวัดมูลค่าผลขาดทุนด้วยผลขาดทุนด้านเครดิตที่คาดว่าจะเกิดขึ้นตลอดอายุของสัญญา ผลขาดทุนด้านเครดิตที่คาดว่าจะเกิดขึ้นของลูกหนี้การค้าประมาณการโดยใช้ตารางการตั้งสำรอง ซึ่งวิธีดังกล่าวมีการนำข้อมูลผลขาดทุนที่เกิดขึ้นจริงในอดีต 3 ปีย้อนหลัง ปรับปรุงด้วยปัจจัยที่มีความเฉพาะเจาะจงกับลูกหนี้นั้นๆ และการประเมินทั้งข้อมูลสภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบันและข้อมูลคาดการณ์สภาวะเศรษฐกิจทั่วไปในอนาคต โดยในปี 2568 บริษัทไม่มีค่าเผื่อผลขาดทุนด้านเครดิตที่คาดว่าจะเกิดขึ้น
ในปี 2568 บริษัทมีสินค้าคงเหลือเท่ากับ 197.01 ล้านบาท ลดลงจาก 202.27 ล้านบาท ในปี 2567 ระยะเวลาในการขายสินค้าเฉลี่ยอยู่ที่ 60.15 วัน ค่าเผื่อการลดมูลค่าสินค้าคงเหลือในปี 2568 เท่ากับ 13.86 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจาก 3.89 ล้านบาท ในปี 2567 สาเหตุหลักมาจากการตั้งสำรองวัตถุดิบที่เตรียมไว้รองรับการขยายธุรกิจ ซึ่งปัจจุบันมีอัตราการหมุนเวียนช้าลง (Slow-moving) ตามการชะลอตัวของคำสั่งซื้อจากลูกค้าดังที่ได้อธิบายไว้ข้างต้น
อัตราผลตอบแทนจากสินทรัพย์ในปี 2568 เท่ากับร้อยละ 24.54 ลดลงจากร้อยละ 37.88 ในปี 2567 เป็นผลมาจากการเพิ่มขึ้นของสินทรัพย์รวมเฉลี่ย และกำไรสุทธิในปี 2568 ที่ลดลงคิดเป็นร้อยละ 35.93 เมื่อเทียบกับปี 2567
สำหรับเจ้าหนี้การค้าเพิ่มขึ้นจาก 98.72 ล้านบาท ในปี 2567 เป็น 112.64 ล้านบาท ในปี 2568 โดยบริษัทได้รับเครดิตเทอมจากเจ้าหนี้การค้าในประเทศอยู่ระหว่าง 7 วัน (ของสด) - 120 วัน และเจ้าหนี้การค้าต่างประเทศอยู่ที่ 30 วัน ระยะเวลาในการชำระหนี้เฉลี่ยเท่ากับ 31.84 วัน ซึ่งบริษัทได้รับชำระหนี้จากลูกค้าในระยะเวลาที่สั้นกว่าการจ่ายชำระหนี้ให้กับเจ้าหนี้การค้า
บริษัทมีต้นทุนทางการเงินซึ่งเกิดจากหนี้สินตามสัญญาเช่าเป็นหลัก โดยในปี 2568 บริษัทมีต้นทุนทางการเงินเท่ากับ 1.97 ล้านบาท ซึ่งลดลงจาก 2.0 ล้านบาท ในปี 2567
การออกตราสารหนี้ที่มีข้อกำหนดอัตราส่วนทางการเงิน
มีการออกตราสารหนี้ที่มีข้อกำหนดอัตราส่วนทางการเงินหรือไม่
ไม่มี
ปัจจัยที่อาจมีผลต่อฐานะการเงิน
ปัจจัยหรือเหตุการณ์ที่อาจมีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อฐานะการเงิน
การเปิดดำเนินการสายการผลิตซอสปรุงรสและน้ำจิ้มเพิ่มเติมที่โรงงานในนิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ จังหวัดระยอง ตั้งแต่ไตรมาสที่ 2 ของปี 2568 ส่งผลให้กำลังการผลิตสินค้าในกลุ่มซอสปรุงรสและน้ำจิ้มซึ่งเป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์หลักของบริษัทเพิ่มขึ้นเป็น 24,661 ตันต่อปี จากเดิมที่มีกำลังการผลิต 16,928 ตันต่อปี โดยในปี 2568 บริษัทมีอัตราการใช้กำลังการผลิตในกลุ่มผลิตภัณฑ์ดังกล่าวอยู่ที่ร้อยละ 70.79 ของกำลังการผลิตรวม กำลังการผลิตใหม่สะท้อนถึงศักยภาพในการรองรับการขยายตลาดในอนาคต ประกอบกับประสิทธิภาพของสายการผลิตเดิม และการนำระบบบริหารจัดการทรัพยากรองค์กร (ERP) มาใช้ในการวางแผนและบริหารทรัพยากรภายในองค์กรจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงาน สนับสนุนการขยายฐานลูกค้า และเพิ่มความสามารถในการรองรับคำสั่งซื้อในอนาคต รวมทั้งช่วยลดต้นทุนการผลิตต่อหน่วยในระยะยาว
นอกจากนี้ บริษัทได้ปรับกลยุทธ์การจัดซื้อวัตถุดิบหลัก ได้แก่ น้ำตาล ซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญในกระบวนการผลิต เพื่อเพิ่มความคล่องตัวและลดผลกระทบจากความไม่แน่นอนของราคาอันเป็นส่วนหนึ่งของการบริหารความเสี่ยงด้านต้นทุนและรองรับความผันผวนของราคาวัตถุดิบ ทั้งนี้ บริษัทมีมาตรการบริหารจัดการห่วงโซ่อุปทานที่มีประสิทธิภาพ เพื่อให้สามารถจัดหาวัตถุดิบได้อย่างต่อเนื่องโดยไม่ส่งผลกระทบต่อกระบวนการผลิต พร้อมทั้งนำเทคโนโลยีที่เหมาะสมมาประยุกต์ใช้ในกระบวนการผลิตและการจัดการวัตถุดิบ
แม้ว่าบริษัทจะมีการจำหน่ายสินค้าไปยังต่างประเทศเกือบทั้งหมด แต่ด้วยนโยบายการกำหนดราคาสินค้าเป็นสกุลเงินบาทในสัดส่วนไม่น้อยกว่าร้อยละ 50 ของรายได้จากการขาย จะช่วยลดความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศได้ในระดับหนึ่ง นอกจากนี้ บริษัทยังคงดำเนินกลยุทธ์การขยายตลาดไปยังภูมิภาคอื่นนอกเหนือจากทวีปยุโรป เช่น ทวีปออสเตรเลียและโอเชียเนีย และทวีปอเมริกา เพื่อลดความเสี่ยงจากการพึ่งพิงเศรษฐกิจของภูมิภาคใดภูมิภาคหนึ่ง ประกอบกับการดำเนินแผนการตลาดเชิงรุก โดยบริษัทลงทุนในสื่อประชาสัมพันธ์ภายใต้ตราสินค้าของบริษัท เพื่อเพิ่มการรับรู้และความเชื่อมั่นในผลิตภัณฑ์ รวมถึงการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่อย่างต่อเนื่องเพื่อตอบสนองต่อความต้องการของผู้บริโภค ซึ่งจะเป็นปัจจัยสำคัญที่สนับสนุนการเติบโตของบริษัทอย่างต่อเนื่องและยั่งยืนในอนาคต
โครงการหรือการวิจัยและพัฒนาที่มีผลต่อผลการดำเนินงานในอนาคต
บริษัทมีแผนดำเนินโครงการก่อสร้างโรงงานแห่งใหม่ในนิคมอุตสาหกรรมโรจนะ แหลมฉบัง (“โครงการโรงงานโรจนะ”) ตั้งอยู่ที่ตำบลตะเคียนเตี้ย อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี บนพื้นที่ประมาณ 40 ไร่ โดยมีมูลค่าการลงทุนรวมประมาณ 1,299.48 ล้านบาท โครงการดังกล่าวเป็นการลงทุนเชิงกลยุทธ์ของบริษัทเพื่อทดแทนการใช้งานของโรงงานแหลมฉบังในปัจจุบันพร้อมทั้งเพิ่มศักยภาพในการผลิตให้สอดคล้องกับแผนการเติบโตของบริษัทในระยะยาว
ทั้งนี้ โครงการดังกล่าวสืบเนื่องมาจากการที่ที่ประชุมคณะกรรมการบริษัท ครั้งที่ 1/2565 ซึ่งประชุมเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2565 ได้มีมติอนุมัติให้บริษัทเข้าลงทุนซื้อที่ดินในโครงการนิคมอุตสาหกรรมโรจนะ แหลมฉบัง ขนาดพื้นที่ 40 ไร่ ตั้งอยู่ที่ตำบลตะเคียนเตี้ย อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี เพื่อรองรับแผนการลงทุนก่อสร้างโรงงานแห่งใหม่ของบริษัทในอนาคต
โรงงานแห่งใหม่นี้จะรองรับการผลิตผลิตภัณฑ์ในกลุ่มเครื่องปรุงรสและเครื่องประกอบอาหาร เช่น ซอสพริก น้ำจิ้ม เครื่องแกง และผลิตภัณฑ์อื่นๆ ภายใต้ระบบการผลิตและเครื่องจักรที่มีเทคโนโลยีทันสมัยเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิตและการบริหารจัดการห่วงโซ่อุปทานของบริษัท โครงการประกอบด้วยการก่อสร้างอาคารโรงงานสูง 3 ชั้น พื้นที่ใช้สอยประมาณ 18,073 ตารางเมตร โครงสร้างอาคารแบบเหล็กสำเร็จรูป (Pre-Engineered Building: PEB) พร้อมระบบสาธารณูปโภคที่รองรับการผลิต รวมถึงการติดตั้งเครื่องจักรการผลิตที่มีเทคโนโลยีทันสมัย ระบบคลังสินค้าอัตโนมัติ และส่วนสนับสนุนการดำเนินงาน เช่น ห้องปฏิบัติการมาตรฐาน ISO/IEC 17025 ศูนย์วิจัยและพัฒนา (R&D) และศูนย์ฝึกอบรมบุคลากร
การลงทุนในโครงการโรงงานโรจนะดังกล่าวคาดว่าจะสร้างประโยชน์เชิงกลยุทธ์ให้แก่บริษัทในหลายด้าน ได้แก่
การยกระดับเทคโนโลยีเครื่องจักรและประสิทธิภาพของกระบวนการผลิต
การเพิ่มพื้นที่ใช้สอยและความยืดหยุ่นในการรองรับการขยายกำลังการผลิตในอนาคต
การได้รับสิทธิประโยชน์ทางภาษีจากการส่งเสริมการลงทุนของคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (BOI)
การเสริมสร้างความเชื่อมั่นให้กับผู้นำเข้า ผู้จัดจำหน่าย และลูกค้าในตลาดต่างประเทศ
ทั้งนี้ บริษัทอยู่ระหว่างการนำเสนอแผนโครงการดังกล่าวเพื่อขออนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้น ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นในวันที่ 20 เมษายน 2569 โดยหากได้รับการอนุมัติ บริษัทคาดว่าโครงการดังกล่าวจะสามารถเริ่มดำเนินการเชิงพาณิชย์ได้ภายในไตรมาสที่ 1 ของปี 2571 และจะช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของบริษัท สนับสนุนการขยายตลาดในระดับสากล และรองรับการเติบโตของบริษัทในระยะยาว

